امنیت ملی یکی از مهم‌ترین مسائل سیاسی و حقوقی هر کشور است. برای شناسایی مفهوم این مهم، باید به مؤلفه تهدید و مصونیت از آن و همچنین چیزهایی که تهدید را منتفی می‌کند، توجه کرد. در امنیت ملی تهدیدات وجودی راجع‌به یک کشور مورد توجه قرار می‌گیرد و درصورت تحقق آن تهدیدات، با وضع قواعد دوره اضطرار، بحران مدیریت می‌شود. در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مجلس به‌عنوان رکنی از حاکمیت ملی، نقشی در این دوره ندارد و شورای ‌عالی امنیت ملی، این وضعیت را مدیریت می‌کند. بااین‌حال غیر از تأیید اطمینان‌بخش مصوبات، توسط مقام رهبری، نهاد دیگری بر این مصوبات نظارت ندارد. نظارت قضایی و جبران خسارت‌های احتمالی که با اجرای این مصوبات بر اشخاص وارد می‌شود، می‌تواند بخشی از فرایند نظارت بر قواعد مدیریت حل بحران باشد.