علی‌رغم توجه اقتصاددانان متقدم به نقش و جایگاه اطلاعات و دانش در ایجاد ثروت و به تبع آن رشد و توسعه اقتصادی ملت‌ها، خصایص و ویژگی‌های منحصر به فرد اطلاعات و پویایی ذاتی نهفته در آن، موجب گردیده بود این عامل ارزشمند تولید، تا مدت‌ها در مدل‌های رشد و تولید اقتصاد نئوکلاسیک جایگاهی نداشته باشد و برای سالیان متمادی، سطح تولید بنگاه‌ها صرفاً تابعی از عوامل سنتی تولید، به‌ویژه دو عامل کار و سرمایه در نظر گرفته شود. با این وصف، از چند دهه پیش اقتصاددانان به شکلی نهادین و قاعده‌مند و تحت عنوان اقتصاد دانش و اطلاعات، به تبیین جایگاه و نقش کلیدی اطلاعات و دانش در تولید، ایجاد ثروت، رشد و توسعه اقتصادی پرداختند. در این مقاله سعی می‌شود با نگاهی تاریخی و تحلیلی، ابتدا جایگاه دانش و اطلاعات در میان عوامل تولید بیان شود. سپس مهم‌ترین اصلاحات قانونی را بیان خواهیم کرد که باعث تشویق خلق دانش و تجاری‌سازی آن می‌شوند.