ترغیب نوآوریهای گیاهی در حوزه کشاورزی، بهویژه با استفاده از زیستفناوری، یکی از عناصر ضروری برای کاستن از وابستگی کشور به واردات محصولات و نهادههای کشاورزی و تقویت این پایه مهم استقلال اقتصادی است. نوآوری و تولید علم در این حوزه به دلیل پیچیدگی و هزینه بالا، بدون حمایت کافی صورت نمیگیرد یا نتایج آن متناسب با نیاز و کاربردی نیست. نظام حمایتی مالکیت فکری با پیوند دادن نیاز مصرفکننده و سود بازار به نوآوری و محوریت دادن به بخش خصوصی در این فرایند، بهترین ابزار ترغیب نوآوری در کشاورزی محسوب میشود. نظام مالکیت فکری برای حمایت از نوآوریهای گیاهی در حوزه کشاورزی از دو قالب حق اختراع و نظام خاص حمایتی استفاده میکند که هر کدام دارای مزیتهایی هستند. با توجه به شرایط علمی و شتاب تولید علم در حوزه زیستفناوری کشاورزی در کشور، با حمایت حداکثری از نوآوریهای این حوزه از طریق نظام دوگانه حمایتی، میتوان به بهترین شکل، اهدافی چون تبدیل علم به ثروت و افزایش بهرهوری کشاورزی را محقق ساخت و منافع ملی را تأمین نمود.
