فقه، اخلاق و قانون سه مقولهای هستند که بسیار با آن روبرو میشویم و انسان باوجدان عرفیاش درمییابد که بین این سه، ارتباطی وجود دارد. اما منطق علمی به طور مشخص ماهیت این رابطه را برای ما روشن میکند. منطق علمی به ما میگوید که آیا اشتراکی بین آنها وجود دارد؟ این اشتراکات چیست؟ آیا بین آنها اختلاف و تفاوتی وجود دارد؟ اگر افتراقی وجود دارد، آن نقاط افتراق چیست؟ نیز اثر تعیین این نقاط اشتراک و افتراق بر رابطه بین این سه مقوله چیست؟ ما در این مقاله درصدد پاسخ به این پرسشها هستیم.