با وجود تصویب قانون جامع حمایت از معلولان در سال 1383 و پس از آن الحاق به کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت در سال 1387، هنوز خلأهای جدی و کاستیهای مهمی در مقررات مربوط به حمایت از معلولان ملاحظه میشود. شناسایی و بهرهگیری از آموزههای اسلامی و فقه اهلبیت (ع) در این باره که مشتمل بر قواعد جامع، مطالب بدیع و ارزندهای است، ظرفیت مهمی است که تاکنون مورد اهتمام لازم قرار نگرفته و به دنبال آن لزوم اصلاح و تکمیل قانون جامع حمایت از حقوق معلولان است که باید تکیه بر همین آموزهها، قواعد و نیز رعایت استانداردها صورت گیرد. در این نوشتار تلاش شده به این دو مسئله عنایت شود. ازاینرو بر پایه مطالعات انجام شده در مقاله حاضر، مهمترین قواعد و اصول محوری جهت تأمین حقوق افراد دارای معلولیت و ارتقای حمایت از آنان از منظر فقهی ارائه شده و همچنین پیشنهادهایی برای رفع نقایص و تکمیل قانون جامع حمایت از حقوق معلولان با تکیه بر آموزههای دینی و معارف ارزشمند اهلبیت (ع) بیان گردیده است تا با اصلاح این قانون، سندی جامع، کارآمد، کرامتمحور و در خور نظام اسلامی تدوین و ارائه شود.
مقدادی، محمد مهدی. (1402). حمایت از افراد دارای معلولیت با رویکردی به فقه و تأملی در قانون جامع حمایت از حقوق معلولان. دین و قانون، 4(13)، 205–241.
MLA
مقدادی، محمد مهدی. "حمایت از افراد دارای معلولیت با رویکردی به فقه و تأملی در قانون جامع حمایت از حقوق معلولان"، دین و قانون، 4، 13، 1402، 205–241.
HARVARD
مقدادی، محمد مهدی. (1402). 'حمایت از افراد دارای معلولیت با رویکردی به فقه و تأملی در قانون جامع حمایت از حقوق معلولان'، دین و قانون، 4(13), pp. 205–241.
CHICAGO
مقدادی، محمد مهدی، "حمایت از افراد دارای معلولیت با رویکردی به فقه و تأملی در قانون جامع حمایت از حقوق معلولان." دین و قانون، 4 13 (1402): 205–241,
VANCOUVER
مقدادی محمد مهدی. حمایت از افراد دارای معلولیت با رویکردی به فقه و تأملی در قانون جامع حمایت از حقوق معلولان. دین و قانون. 1402;4(13):205–241.