با وجود تصویب قانون جامع حمایت از معلولان در سال 1383 و پس از آن الحاق به کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت در سال 1387، هنوز خلأهای جدی و کاستی‌های مهمی در مقررات مربوط به حمایت از معلولان ملاحظه می‌شود. شناسایی و بهره‌گیری از آموزه‌های اسلامی و فقه اهل‌بیت (ع) در این باره که مشتمل بر قواعد جامع، مطالب بدیع و ارزنده‌ای است، ظرفیت مهمی است که تاکنون مورد اهتمام لازم قرار نگرفته و به دنبال آن لزوم اصلاح و تکمیل قانون جامع حمایت از حقوق معلولان است که باید تکیه بر همین آموزه‌ها، قواعد و نیز رعایت استانداردها صورت گیرد. در این نوشتار تلاش شده به این دو مسئله عنایت شود. ازاین‌رو بر پایه مطالعات انجام شده در مقاله حاضر، مهم‌ترین قواعد و اصول محوری جهت تأمین حقوق افراد دارای معلولیت و ارتقای حمایت از آنان از منظر فقهی ارائه شده و همچنین پیشنهادهایی برای رفع نقایص و تکمیل قانون جامع حمایت از حقوق معلولان با تکیه بر آموزه‌های دینی و معارف ارزشمند اهل‌بیت (ع) بیان گردیده است تا با اصلاح این قانون، سندی جامع، کارآمد، کرامت‌محور و در خور نظام اسلامی تدوین و ارائه شود.