مباحث بسیاری را می‌‌توان راجع‌به قواعد حل تعارض قوانین ماهوی کشورها یافت، اما هنوز در نظام‌های حقوقی موجود، قاعده کلی حل تعارض متناسب با مقتضیات حقوق مالکیت فکری وجود ندارد. معیار «نزدیک‌ترین ارتباط»، با عنایت به لوازم حقوق فکری، همان‌گونه که در تعارض قوانین حاکم بر حقوق خصوصی محض مهم است، می‌‌تواند بهترین پیشنهاد برای قاعده کلی حل تعارض قوانین در این زمینه باشد. بر این اساس، در صورت وجود قاعده حل تعارض خاص، آن قاعده خاص جاری، و در صورت عدم وجود چنین قاعده‌ای، قانونی بر حق فکری حاکم است که نزدیک‌ترین ارتباط را با حق داشته باشد. درباره نقض، قاعده عمومی‌ پذیرفته‌شده در قوانین کشورها، قانون محل وقوع نقض و قانون محل وقوع مال است. قانون محل حمایت نیز، در کنار قانون محل ثبت، به طور جهانی شناسایی شده است. در حقوق ایران، حقوق‌دانان و قوانین مربوطه، به دو قانون نخست توجه نموده و می‌توان تفاسیر متعددی را بر مبنای آن ارائه داد، لکن، باید اعمال قاعده عمومی‌ نزدیک‌ترین رابطه و در نتیجه آن اعمال قانون محل حمایت را برای نقض حق، به قانونگذار پیشنهاد کرد.