سلاح هستهای پیشرفتهترین ابزار نظامی در قرن اخیر و البته قدرتمندترین سلاح در انهدام بنیان حیات انسانی، حیوانی و گیاهی و تخریب عمیق و گسترده در محل انفجار میباشد. تولید و انباشت این سلاح، اعم از آنکه به قصد استفاده باشد یا به نیت بازدارندگی و ارعاب دشمن، از اموری است که در سالهای اخیر محل بحث و نظر در میان صاحبان اندیشه قرار گرفته است.
موضع شریعت اسلام درباره تولید این سلاح را میتوان بر اساس ادله لفظی و عقلی به دست آورد. این تلقی که سلاح هستهای از لحاظ امنیتی و استراتژیکی دارای کارایی بسزایی است، دلیل عمده مدعیان جواز تولید این سلاح است و گاه با استناد به عموم و اطلاق ادله قرآنی، لزوم و وجوب تولید این سلاح ادعا شده است.
مقاله پیش روی با طرح و بسط دلایل جواز و همچنین دلایل منع ساخت و انباشت سلاح هستهای و جرح و تعدیل و تحقیق آنها، به تبیین نظریه نظام حقوقی اسلام درباره این مسئله پرچالش عصر کنونی خواهد پرداخت.
