ترور ـ و تروریسم ـ از جمله پدیده‌هایی است که امروزه از سوی دولت‌ها، جریان‌های گوناگون سیاسی و اجتماعی از یک‌سو و نیز رسانه‌ها و وسایل ارتباط جمعی و شبکه‌های خبری و اطلاع‌رسانی از سوی دیگر، مورد توجه قرار گرفته و به نوعی بهره‌برداری‌های خاصی از آن صورت می‌گیرد تا جایی که، به‌ویژه در دهه اخیر، دین اسلام را طرفدار ترور و تروریسم و شخصِ مسلمان را به عنوان تروریست، معرفی و تعریف می‌نمایند؛ ازاین‌رو بازکاوی فقهی ترور و مفهوم آن از دیدگاه اسلام در راستای پاسخی صحیح و شایسته به هجمۀ تبلیغاتی دشمنان و معارضان اسلام، ضروری می‌نماید.

این مقاله، در ابتدا به مفهوم ترور در ادبیات سیاسی و حقوقی با استفاده از فرهنگ‌نامه‌های علوم سیاسی و برخی کتب موضوعی تألیف‌شده در این باره می‌پردازد و سپس مفهوم ترور را در ادبیات قدیم و جدید لغویّون عرب از یک‌سو و تحلیل فقهی مفاهیم مرتبط از جمله محاربه، فتک، اغتیال و إرهاب از سوی دیگر، مورد تحلیل قرار می‌دهد. در ادامه به تناسب و تأکید موضوع مقاله، مفهوم ترور و محاربه ـ به علت ارتباط مفهومی و مصداقی ـ از دیدگاه حضرت امام خمینی (ره) با استقرا در آرا و سخنرانی‌های ایشان تنقیح شده است.