در فقه، باب مستقلی در خصوص معاملات کار و خدمات وجود ندارد و معلوم بودن عوضین (ثمن و مثمن)، اگرچه یکی از شرایط صحت معامله برشمرده شده، کلمه مثمن به کالای جزئی یا کلی انصراف داشته، در کار و خدمات به‌کار نمی‌‌رود. لذا شرط مذکور در صحت معاملات، بیانگر لزوم معلوم بودن اجرت و عمل (عوضین در معاملات کار و خدمات) نبوده، سؤال است که چگونه می‌‌توان شرطیت معلوم بودن عوضین را در معامله‌‌ی کار و خدمات اثبات نمود؟ در پژوهش حاضر، در راستای پاسخ به سؤال فوق، در ابتدا به بیان مفهوم خدمات و بررسی اجمالی معاملاتی که ارائه‌‌ خدمات در قالب آنها صورت می‌‌گیرد پرداخته شده و در مرحله بعد با بررسی و تحلیل واژه‌‌ مثمن، احکام مربوط به عقود اجاره، جعاله، وکالت و استصناع، مفهوم حدیث نفی غرر و قاعده لا ضرر، لزوم معلوم بودن عوضین در معامله‌‌ خدمات اثبات شده است، مگر در جعاله که عمل می‌‌تواند بر نوعی از جهل استوار باشد و تعیین عمل به‌صورت اجمالی کافی است. در نهایت نیز به واسطه احکام و قواعد فقهی، لزوم تنظیم سند در معامله‌‌ خدمات زمان دار، جهت تحقق شرط معلوم بودن عوضین در معامله‌‌ کار و خدمات، اثبات و برگزیده شده است.