درحال حاضر با بحران جمعیتی روبرو هستیم؛ به‌گونه‌ای که در چهل سال آیند شاهد فاجعه جمعیتی و تبدیل کشور جوان به یک کشور سالمند خواهیم بود. یکی از راهکارهای افزایش تمایل جامعه به فرزندآوری، ایجاد بسترها و زمینه‌های قانونی می‌باشد که در سال‌های اخیر خود را در قالب طرح ارائه‌شده در مجلس شورای اسلامی تحت عنوان طرح جمعیت و جوانی نشان داده که حاوی امتیازات و مشوق‌های پانزده‌گانه‌ای برای افزایش فرزندآوری است و هم‌اکنون در حال بررسی در مجلس می‌باشد. یکی از ابعاد مهم بررسی این طرح، اطمینان قانونگذار از میزان موفقیت طرح در تحقق اهداف مدنظر یعنی افزایش میل به فرزندآوری در افراد جامعه می‌باشد. تحقیق حاضر با هدف بررسی این موضوع، از طریق اجرای یک پیمایش اجتماعی بدین امر مبادرت ورزیده است. جامعه هدف عبارت بود از کل بزرگسالان 18 سال تا 45 سال که براساس هرم جمعیت اعلامی مرکز آمار ایران در سرشماری سال 95 حدود 35 میلیون نفر می‌باشند. روش نمونه‌گیری طبقه‌بندی نسبی و حجم نمونه براساس فرمول کوکران با خطای 5%، 384 نفر تعیین شد. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مهم‌ترین عامل انگیزه‌بخش برای افزایش فرزندآوری از نگاه جامعه حمایت مناسب از مادران و فرزندان و ایجاد اطمینان از آینده مناسب برای خود و فرزندان است و آن‌دسته از امتیازات پانزده‌گانه‌ که در این راستا تدوین شده‌اند موفق‌تر خواهند بود.