فصلنامه دین و قانون

فصلنامه دین و قانون

مبانی فقهی، حقوقی داوری و میانجیگری و نقش آنها در پیشگیری از وقوع آسیب اجتماعی طلاق

نویسندگان
چکیده
یکی از مهم‌ترین موضوعات در هر جامعه‌ای به حوزه خانواده برمی‌گردد و به‌دلیل همین اهمیت است که از آن به‌عنوان یکی از نهادهای اجتماعی یاد می‌‌شود. خانواده مهم‌ترین و اصلی‌ترین واحد اجتماعی است که همواره در طول تاریخ وظایف مهمی در قبال جامعه به انجام رسانده ‌‌است. بر این اساس است که ازدواج و پیوند زناشویی در تمام جوامع مقدس بوده و موانع فراوانی برای گسست این پیوند از طرف جامعه برای افراد وضع شده است. از آنجایی که یکی از مؤلفه‌های تأثیرگذار در بی‌ثباتی خانواده، طلاق است، مطالعه آن اهمیت زیادی دارد؛ چراکه هم افراد متأثر از طلاق (اعم از زن و مرد و فرزندان) و هم جامعه از این پدیده تأثیر می‌گیرند. درعین‌حال مطالعه خانواده در جوامع امروزی نشان می‌دهد خانواده‌های امروزی با مشکلات فراوانی روبرو هستند؛ ازجمله کودک‌آزاری، همسرآزاری، خشونت خانوادگی، ازهم‌گسیختگی نهاد خانواده. طلاق پدیده اجتماعی‌‌ ‌‌است که عوامل متعددی در وقوع آن دخیل است؛ ازجمله این عوامل می‌توان به نداشتن تفاهم اخلاقی، عدم تمکین، بیکاری و اعتیاد اشاره کرد. برای کاهش و پیشگیری از این آسیب اجتماعی، فقه اسلامی و حقوق موضوعه راهکارهایی پیش‌بینی کرده‌اند؛ از قبیل داوری، میانجیگری، صلح و آشتی و پند و اندرز که هرکدام به نوبه خود در استحکام پیوند خانوادگی تأثیرگذار هستند. هدف از این پژوهش ارائه مهم‌ترین راهکار حقوق خانواده ازجمله ‌‌داوری و میانجیگری است که جهت پیشگیری از معضل اجتماعی طلاق می‌باشد. روش این تحقیق تحلیلی ـ توصیفی، با ابزار گردآوری اطلاعات کتابخانه‌ای و منابع دست اول است.
کلیدواژه‌ها