در دوقلوهای سیامی (به‌هم‌چسبیده)، اتصال دو بدن به یکدیگر منجر به شبهه تعدد یا وحدت شخصیت می‌گردد. به‌عبارت دیگر در ارتباط با این نوع افراد، تردید حاصل می‌شود که آیا این دو بدن متعلق به دو شخصیت مستقل است یا متعلق به شخصیتی واحد است که بخشی از اعضای زائد در او دیده می‌شود. این مسئله، یکی از مهم‌ترین اموری است که می‌تواند احکام مربوط به این افراد را تحت تأثیر خود قرار دهد؛ چراکه تعدد شخصیت، منجر به تعدد حکم خواهد شد و بر هر فرد، حکم مستقل به او بار می‌گردد. در مقابل وحدت شخصیت، حکم واحدی را بر شخص مترتب می‌سازد؛ به‌نحوی‌که بخش زائد بدن، متعلق حکم واقع نمی‌گردد. از این حیث پژوهش حاضر به شیوه توصیفی‌تحلیلی در پی بررسی ضوابط مختلف در تشخیص وحدت یا تعدد دوقلوهای به‌هم‌چسبیده می‌باشد. مهم‌ترین یافته‌ها نشان می‌دهد ضابطه فقهی در این مسئله اتحاد یا تفارق خواب و بیداری درنظر گرفته شده که خود، ریشه در اماره‌ای مهم‌تر چون تعدد یا وحدت مغز یا روح دارد و این امر از مسئله تعدد یا وحدت شخصیت در آنان پرده برمی‌دارد. از سوی دیگر این ضابطه و ملاک، مطابق با ضوابط طبی مسئله، یعنی وحدت یا تعدد قوای حیاتی بدن می‌باشد؛ زیرا مطابق قول فقها، علامت مذکور در فقه صرفاً یکی از ضوابط این امر بوده و هر آنچه بتواند در تشخیص این امر راهگشا باشد، کفایت می‌کند. به‌طور مسلّم از مهم‌ترین امارات در تشخیص این امر، تعدد یا وحدت قوای حیاتی در شخص است؛ زیرا قوای حیاتی و اعضای رئیسه در هر شخص به‌صورت واحد وجود دارد؛ درنتیجه تعدد آنان نشان‌دهنده تعدد شخصیت است.